تبلیغات
وبلاگ رحمت الله نوری (شهرضا) - بانویی که دوران زندگی ۸ معصوم را درک کرد وبلاگ رحمت الله نوری (شهرضا) - بانویی که دوران زندگی ۸ معصوم را درک کرد

بانویی که دوران زندگی ۸ معصوم را درک کرد

"حبابه والبیه" یکی از ۱۳ زنی است که در زمان ظهور رجعت خواهد کرد، او دوره زندگی هشت امام معصوم را درک کرده و پیوسته مورد لطف و عنایت ایشان قرار داشت.

در زمان ظهور و حکومت حضرت حجت(عج) بانوان مختلفی به کمک و یاری امام زمان می‌پردازند که تعداد آن ها در روایات مختلف 50 نفر بیان شده است که امام باقر(ع) در این زمینه می‌فرماید: به ‏خدا سوگند، 313 نفر می‏آیند که 50 نفر از این عده زن هستند که بدون هیچ قرار قبلی در مکه کنار یکدیگر جمع خواهند شد.

گروهی از یاوران اباصالح المهدی(عج)، زنانی هستند که خداوند به برکت ظهور امام زمان(عج) آن‌ها را زنده خواهد کرد و بار دیگر به دنیا رجعت خواهند کرد که در منابع معتبر اسلامی نام 13 زن یاد می‏شود که به هنگام ظهور قائم آل محمد(ص) زنده خواهند شد و در لشکر امام زمان(عج) به مداوای مجروحان جنگی و سرپرستی بیماران و...خواهند پرداخت.

از این 13 زن یکی از آن ها "حبابه والبیه" است که دوره زندگی هشت امام معصوم را درک کرده و پیوسته مورد لطف و عنایت ایشان قرار داشت، و در یک یا دو نوبت به‏وسیله امام زین‏العابدین و امام رضا(ع) جوانی‏اش به‏ او بازگردانده شد.

با اشاره به اینکه روایات مختلفی از حبابه نقل شده است  مهم‌ترین روایتی که از حبابه نقل شده، روایت «سنگریزه» است، که حبابه نقل می‌کند روزی به امیرمؤمنان علی (ع) عرض کردم: خداوند تو را مشمول لطف و رحمت خویش قرار دهد، دلیل بر امامت چیست؟ آن حضرت با دست خود اشاره به ریگی که روی زمین افتاده بود کرد و فرمود: آن سنگریزه را نزد من بیاور‍! من آن ریگ را برداشتم و به ایشان دادم، آن حضرت ریگ را در کف دست خود گذاشت و با دست خود آن را نرم کرد، سپس با نگین انگشترش که نام خود آن حضرت بر آن نقش بسته بود، آن سنگریزه را مهر کرد و به من گفت: «ای حبابه! هرگاه کسی ادعای امامت کرد و توانست چنان‌که دیدی بر سنگریزه‌ای مهر بزند، پس بدان که او امام واجب‌الاطاعه است. همانا امام کسی است که هر چه را بخواهد و اراده کند، از او پنهان نگردد.»

حبابه می‌گوید: بعد از شهادت امیرمؤمنان (علیه‌السّلام) نزد امام حسن (علیه‌السلام) رفتم، آن حضرت بر مسند امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) نشسته بود و مردم، معالم دین خود را از او سؤال می‌کردند. چون حضرت مرا دید، فرمود: «ای حبابه والبیه!» عرض کردم: «بله، ای مولای من!؟» فرمود: «آن‌چه همراه داری بیاور.» من آن سنگریزه را به ایشان دادم، آن حضرت نیز همانند امیرالمؤمنین علی (علیه‌السّلام) برای من بر آن سنگریزه مهر نهادند.

حبابه ادامه می‌دهد: پس از شهادت امام حسن علیه‌السّلام به نزد امام حسین (علیه‌السّلام) شرف حضور پیدا کردم. حضرت در مسجد پیغمبر (صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله و سلّم) نشسته بود، چون وارد شدم، مرا خوش‌آمد گفتند و به نزدیک خود خواندند و فرمودند: «در میان نشانه امامت، آن‌چه را تو می‌خواهی هست، آیا دلیل امامت را می‌خواهی؟» گفتم: آری آقای من. فرمود: «آن چه با خود داری بیاور» سنگریزه را به آن حضرت دادم و ایشان هم بر آن مهر نهادند. پس از شهادت آن حضرت نزد علی بن الحسین علیه‌السلام رفتم. در آن موقع سن من به ۱۱۳ سال رسیده بود و از شدت پیری ضعف بر وجودم غلبه کرده و رعشه بر اعضای من افتاده بود؛ ...حضرت فرمودند: «آن‌چه همراه داری بیاور.» من سنگریزه را به ایشان دادم و حضرت بر آن مهر نهادند. پس از شهادت امام سجاد علیه‌السلام به خدمت امام محمدباقر، امام جعفرصادق و امام موسی کاظم و امام رضا (صلوات‌الله‌علیهم‌اجمعین) رسیدم و همه حضرات سنگریزه را برایم مهر کردند. و در آخر نیز نزد امام رضا (علیه‌السلام) رسیده و آن را مهر کرده و پیراهن حضرت را کفن خود نمود و نه ماه پس از رحلت امام رضا(علیه السّلام) زنده بود و پس از آن بدرود حیات گفت.

در رابطه با روایت دیگری که از حبابه نقل شده است: روایتی است که به سند معتبر در حرمت تراشیدن ریش وارد شده است:‌ «فرات بن احنف» به حضرت گفت: یا امیرالمؤمنین! لشگر بنی‌مروان چه کسانی هستند؟ علی (علیه السلام) در پاسخ او فرمود: «آن‌ها کسانی بودند که ریش‌های خود را می‌تراشیدند و سبیل‌های خود را رها کرده و آن را می‌تابیدند، خداوند هم آنان را مسخ کرد» حبابه می‌گوید: من تا آن روز گوینده‌ای را خوش بیان‌تر از او ندیده بودم.

در خصوص سومین روایت از حبابه: ثابت ثمالی در روایتی از حبابه نقل می‌کند: از مولای خود امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) شنیدم می‌فرمود: «ما اهل بیتی هستیم که هرگز چیز مست‌کننده‌ای نمی‌خوریم، ماهی بدون فلس مصرف نمی‌کنیم و به هنگام وضو، مسح پا را از روی کفش انجام نمی‌دهیم، و هرکس از شیعیان و پیروان ما باشد، باید در این‌گونه رفتارها مقید به اطاعت و پیروی ما باشد و پیوسته سنت و شیوه‌های رفتاری ما را الگو و ملاک عمل خود قرار دهد.»

در رابطه با روایت چهارمی که از حبابه نقل شده است: حدیث معروف دیگری از حبابه نقل شده است که: از حسین‌بن‌علی (علیه‌السّلام) شنیدم که می‌فرمود: «‌ای حبابه! در میان این امت کسی بر ملت و دین ابراهیم، غیر ما و شیعیان ما نیست؛ و دیگران از این نعمت و موهبت الهی و

ایثار، از ویژگی های بارز یاران مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز هست. وحدت مقصد و خلوص نیت، دل های آنان را به هم پیوند داده و یار و غمخوار یک دیگر ساخته است. آنان برای دفاع از امام، خود را به رنج می افکنند و در بهره گیری از زیبایی های زندگی، دیگران را بر خود، مقدم می دارند.

امام باقر علیه السلام می فرمایند: «در زمان قیام قائم، دوران رفاقت فرا می رسد. مردم به سراغ مالِ برادرانِ خود رفته و حاجت خویش بر می گیرند و هیچ کس، آنان را منع نمی کند». در روایات، از یاران امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، تعبیر به «رفقا» شده که به معنای دوستان هم دل و هم راز است. دوستی آنان چنان محکم است که: «گویا یک پدر و مادر، آنان را پرورانده اند؛ زیرا دل های آنان، از محبت و خیرخواهی به یک دیگر، آکنده است».[16]

پی نوشت ها:

1 . پیام عاشورا، جواد محدثی، ص121.

2 . لهوف، سیدبن طاووس، ص60.

3 . سخنان حسین بن علی، محمدصادق نجمی،ص332.

4 . حیاة الامام الحسین علیه السلام، ج2، ص301.

5 . مفاتیح الجنان، زیارت حضرت مسلم، ص403.

6. بحارالانوار، ج52، ص308.

7 . ینابیع الموده، ص449.

8 . اعیان الشیعه، ج1، ص605.

9 . مقتل خوارزمی، ج2، ص15.

10 . وقعة الطف، ص199.

11 . کتاب الغیبه، نعمانی، ص316.

12 . بحارالانوار، ج52، ص308.

13. عنصر شجاعت، خلیل کمره ای، ج1،ص20.

14 . بحارالانوار، ج52، ص310.

15 . فرهنگ عاشورا، ص65.

16 . ینابیع الموده، ص432. فطری بهره‌ای ندارند.»